Ben baba oldum

Aslında babam oldum demeliyim ama herkesin babasının aynı özellikleri varmış meğer, bunu çok duyduğum için baba oldum demek daha doğru olur.
Nasıl baba olunur?
Televizyon karşısında uyuyarak tabiki de :)
Babacım bildiğiniz horul horul uyuduğu halde, kumandayı ellediğiniz anda uyanıp, "ben uyumuyorum ki" diyor. Alla allaaaa uyuyodun işte, hadi uyu bende istediğim kanalı açayım değil mi?
Hayır ben baba oldum ordan biliyorum, evet uyuyorum ama kanal değiştiği anda seslerde bir gariplik olduğunu düşünüyor ve anında gözlerim açılıyor. Kanalı değiştirmeyin rica ediyorum, o esnada rüyalarım da değişiyor ve kaderimle oynuyorsunuz. Olmaz!
Boynum tutulmuş, üstüm açıkmış hiiiç fark etmez, o anda gözlerim kapanıyor ve uyuma komutu geliyor beynimden. Hiç itiraz etmeden uyuyorum tv karşısında. "Hadi kalk yerine yat canım" ise işkence cümlesi. Hayır sevgi belirtisi değil, işkence cümlesi. Çünkü o uyku, en tatlı bişi. Yerime yatırılırsam uykum kaçıyor ve cinleşiveriyorum.
Sonra yine çok kızdığım birşeyi de yapmaya başladım, vallahi diyorum yaa ben baba oldum, izlediğim filmi beğenmezsem gözlerimi kapatıveriyorum, bi açıyorum film bitmiş. Arada "minik yaaaa, ne gıcıksın yine uyudun" sesini duyarsam, "hayır yaa uyumuyorum ben" diye cırlamak suretiyle üste çıkıveriyorum.
Bir diğer baba olma belirtimde, bütün gün doğru düzgün bişi yemeyip, akşam sırayla babacım gibi yemek-meyve-ıvır zıvır-mısır gevreği-tatlı sıralamasıyla durmadan bişiler yememden kaynaklanıyor. Ve bunların doğal sonucu olarak pırtlayan göbeğim, baba olduğumu tam olarak kanıtlıyor.

Hey gidi günler heeey, hem yaşlandım hem baba oldum işte bak görüyor musun?
Ben ki; iştahsız, hiçbişi yemeyen, ışık açık, ses var, bu benim yastığım değil diyip kendi yatağından başka yerde uyuyamayan bir tip değil miydim? (gerçi hala öyleyim, ilk yattığım yatakta uyuyamam)
Ama işte yıllar geçti,
Ben baba oldum...