Asansör

Üstünü başını düzeltmek istediğinde bir an önce gideceğin yere vardıran ama tanımadığın insanlarla bindiğinde alabildiğince uzun süren, elini kolunu nereye koyacağını, nereye bakacağını bilmediğin, genelde başını önüne eğdiğin ya da sabit bir şekilde kat göstergesine baktığın katlar arası dolaşımını sağlayan alet.
Nedendir bilmem çocukken birileriyle asansöre bindiğimizde fena halde gülme krizi tutardı bizi. Sebebini hiç hatırlamıyorum ama muhtemelen o sessizlik komik geliyordu ya da hareketsiz durma şekli. Sonrasında gelişen diyalogda şu şekilde devam ederdi;

-Kimin çocuğusun sen bakalım?
-bıdı bıdının
-kaça gidiyorsun?
-bıdı bıdıya
-hıııı aferinnnn :)
O aferin ne demekse :)) (Cemoooo kulakların çınlasın)

Oturduğumuz sitenin öyle kötü asansörleri vardı ki, sürekli asansörde kalırdık ve bu bizde asansör fobisi oluşması yerine asansörden korkmayıp, oradan çıkabilme yollarını öğretti.
Mesela stop düğmesi çok önemli bu işde. Katlar arasında öyle stratejik bir şekilde basmalısın ki, kapı açılsın. Azıcık geç basarsan olmaz. Tam kat çizgisinde durdurmayı başardıysan, bravo :)
Birde kıllık yapmak istediğimde asansörün üstte olan kolunu havaya kaldırıp, çıkıp giderdim ama asla kendi evimizin katında değil çünkü o zaman tahmin edeceğiniz üzere o katın zili aşağıdan basılmak suretiyle taciz edilir.
Evet doğru tahmin, sizin oyun oynamanıza engel olan yönetici beyin katında yapılan bir hainlikdi bu :)
Evet yaptım, çocuktum yahu :)

Bugün asansöre binmek istediğimde bir hanım asansör beklemekteydi. Karşılıklı iki asansör var ve sırayla asansör çağırma düğmesine hızlı hızlı basmaktaydı. Bir ona gidiyor, bir diğerine. Ve ardı ardına çağır düğmesine basıyor. Huyum kurusun, dayanamadım, gülümseyerek, "öyle basınca daha mı hızlı geliyor" dedim. "Ufff ne bilim acelem var" dedi.
Sanırım bozulan aletlere vurmak gibi bir psikoloji olsa gerek bu!


Bizim apartmanımızda asansör yok ve sanırım bu komşularımı daha iyi tanımama yol açtı.
Ve bugün işyerimde de asansör kullanmamak gibi bir karar aldım.
Yaz geliyor da :))