Şu anda oturduğun yerin de bir sebebi var, karşılaştığın insanların, yaşadığın olaylarında… Gün gelecek, geri dönüp baktığında bunlara gülümseyeceksin…
Ve sen bilmelisin ki, sana hep gülümseyen biri var. Her zaman elini tutan, şarkılarına eşlik eden, sanat eseri olan çiçeğini sevdiğinde sana yapraklarından gülümseyen, kuşları beslediğinde, kuş olupta sana kucak açan sevgilin var her daim yüreğinde…
Seni sınıyor, deniyor, bazen ensene küçük şefkat tokatları vuruyor ama elini hiç bırakmıyor; sen bırakmadıkça…
Evet, dedim kendime boynumu bükerek, doğru… Hayat insanı alışkın olmadığı şeylerle sınıyor… Yaşadığın hayat tarzının dışına çıkartıyor, hiç karşılaşmadığın tarzda insanlarla tanışmanı sağlıyor. Ama hayat işte seni tam da bu şekilde adam ediyor!
Gülümse bana sevdiğim…
Sana ihtiyacım var…
3 yorum:
Yine ne kadar güzel yazmışsın Nihancım.Yüreğine sağlık.Herşeyin bir nedeni vardır değil mi?Doğru.
Ve büyüklerimizin dediği gibi "inşallah olsunn" değil "hayırlısıysa olsun" demeyi öğrenmeliyiz artık...
:)
Ben gülümsesem olur mu?
Olmaz mı :-)
Yorum Gönder