Geri dönmek sayılmaz ama...

Bir uğrayayım dedim. Zira burdan tanıdığım ve çok sevdiğim güzel arkadaşlarım var ve sağolsunlar nerelerdesin diye souryorlar.
Buralardayım demek istedim onlara. İşyerimden artık bloglara girilemeyince ve bende evde bilgisayar başında olmayınca biraz yok oldum gibi oldu.
Birde kafa biraz karışık ne yalan söyleyeyim...
Nasıl anlatmalı durumları bilemiyorum...

Aaa evet sevgilimin deli yöntemleri gibi durumum. Habire garip sorular sorar bana.
"Minik, şu anda kafam kopup kucağına düşse ve sana göz kırpsam" naparsın gibi...Psikopatik sorular da olur bunlar, o hafta kazanacağını umut ettiği sayısal ikramiyesiyle yapacaklarımız üzerine de olur. Genelde sonunda bizi geyik sarmış ve kıkırdıyor oluruz.
Benim de o hesap işte...
Beyaz' ın piskopat durumu gibi...Çalışmak istemiyorum ama düzenli gelir de olsun istiyorum.
Oldu canımmmm herkes ister onu diyenler, siz de isteyin napim yani!

Risk almalı mı ya da bu devirde böyle bir kurumdan ayrılınır mı?
Ayrılınmazsa stresten geçirilebilecek bilumum rahatsızlıkları geçirmeye devam edilebilir mi?
Henüz çocuğun yokken risk alınıp, kendi işini kurup kuramayacağını görmek yetmez mi?
Ya sonunda kurulu düzenini bozmak pişmanlık yaratırsa? falan filan gibi kafa kurcalayan bir sürü düşünce var aklımda. Bu durum bana sabrı öğretiyor, hiç bilmediğim...Beklediğim şeyleri sükunetle beklemek, büyüdüğümü görmeme yardımcı oluyor. Ehh bir de tevekkül var...

Hafta sonu güzel arkadaşlarımı gördüm, biraz konuşunca baktım ki, tek bir kişi bile işinden memnun değil.
Demek ki neymiş? Bu düzen böyleymiş, yapacak bişey yok...
Bakalım ilerleyen zamanlarda neler göreceğim...
İşte böyle, bir merhaba der kaçarım.
Yine görüşürüz canlar, bu aralar bu şarkıya kafayı taktım; sizde seversiniz belki...