Ready...Fight!

Yemek yerken, acaba tatlı olarak ne var, diye düşünürüz. Ya da, pekiii akşama ne yicez, deriz.
Günlerden pazartesi, hafta sonu ne yapsak acaba diye düşünürüz.
Eve girer girmez müzik ya da televizyon açarız, yemek yaparız, çamaşırları da atayim diye düşünürüz.
Hep bir savaş, hep bir hengame, hep bir mücadele.
Sanki bir dakika bile yapacak bir şey olmadan duramıyoruz?
Oysa ki, hiç bir şey yapmamanın güzelliği gibisi var mı?
Benim rahatlamaya, sükunete, dinlenmeye, en önemlisi hiç bir şey düşünmemeye ihtiyacım var.
Aman şimdi ne olacak, yanlış mı anlaşıldım vs. gibi korkulardan arınıp relax olmaya ihtiyacım var...
Hani bir reklam vardı ya; "evdeki huzur, zenginlik budur" diyordu...Ah bu ne kadar doğru bir söz Yarabbim!
Hayatın anlamı mıdır nedir, ama cuk diye oturuyor işte bu laf hayatımı anlatmaya kalkışırsam...
(Bunun için teşekkür ederim sana hayatımın anlamı...Mucuk!)
Anladım ki, insanların kabalıklarıyla uğraşmak, onlarla tartışmak, birisine kendinin haklı, onun haksız olduğunu anlatmaya çalışmak, park sorunu yüzünden birileriyle kavga etmek, yürürken insanların çarpmasına sinir olmak oldukça beyhude kızgınlıklar...Çünkü sonu yok ve oldukça yıpratıcı...
Bu yüzden savaşmam gereken alanları değiştirdim.
Bundan böyle savaşım kendimle! İnsanları değiştirmeye çalışmakla değil...
Ahanda buraya yazdım, milad olsun...
Savaş başlamıştır! Mücadele büyük...