Dün akşam bu ritüelimizi gerçekleştirdik ve 2010 takvimimizi astık mutfağımıza. Köpekleri inceledik büyük bir sevgiyle, "aaayy şuna bakk" diye diye...Ama işte ben, o andan beri ağlıyorum, ağlıyorum...
Kızımı çok özledim...Ona dokunmayı özledim, sevgisini özledim, ona sarılmayı özledim.
21 Mart' da kaybettik onu; bir yanda gitmesin istedim hiç bir yere, diğer yanda şahit oldum çektiklerine.
Şimdi düşünüyorum da, bir daha asla ve asla bir köpek sahibi olmayacağım. Yüreğime bir daha böyle bir sevgi koymayacağım.Onun yerini başka hiç bir şeyle doldurmayacağım.
Ve ben artık tüm sevdiklerimi daha da çok sevip, onları kırmamak için müthiş çaba harcayacağım, onlarla yaşadığım her dakika için şükredeceğim ve de hayatlarının uzun ve sağlıklı olması için hep ama hep duacı olacağım.
Siz de belki...aynını yaparsınız...
Sevgiler bu bol gözyaşıyla başlayan günümden herkese!
*Çok özledim seni...
10 yorum:
Nihancım, benim de bir kedim var.bebeğin gibi oluyorlar bir süre sonra, biliyorum hissettiklerini :(
Zaten hayvan sevmeyen ve bakmayan anlamaz Sinemcim, teşekkür ederim...
Öperim :)
Çok tatlı görünüyor.
Hem tatlı, hem şirin, hemde melektir benim kızım, çok teşekkürler. =)
oyy canım benim yaa. zaten sağda duruyo ya, arada göz göze geliyoruz tatlı melekle. ah diyorum ah keşke dursaydın buralarda uyuz cadı ablan ne sıkıştırır öperdi seni :(
ben de geçen sene aldığım takvimde ağlamıştım Niyancım. Kedilisi vardı bende, amaaan yürek sıkıntısı, mide sancısı yaa çok üzülmüştüm okuduklarıma..
bak şimdii, giller takvimindee benim çook yakın arkadaşlaırmın köpekleri var bu yıl, rotweiler cinsi leyna ve lexine, sonracığıma dodo, sonracığıma liza vaar (veya apple idi hangi köpeğininki unuttum) ben de seneye nensi denen hayırsız itiminkini gödnericem, hem ne ağlıyorsun deli kız, bak nensi var işte, huysuzlanınca benim, tatlıyken senin olur :)
Oooo süpermiş valla bu teklif, hemen kabul ediyorum =)
Eve gider gitmez senin köpeklere bakıcam, ben bunları tanıyorummmm diye hava atarım =)
Hehe, dört gözle seni bekliyorus güsellik =)
Muck!
Laliş' im canım benim, ne diyim bilemedim, hayat böyle, Allah sevdiklerimize sağlıklı uzun bir ömür versin inşallah.
Onlara bir şey olmasın :-(
Ama kedi-köpek, onlarda canından bir parçası oluyor insanın ve gidince parçan da gidiyor, tamir edilmemecesine...
ben de yayın yönetmenini tanıyıp çok sevdikten sonra haberdar oldum gillerden. hatta 2009 yılı 365 gün kedi takviminde misafir sanatçı bile olduk :)
öyle güzel bir ekip çıkarıyor ki bu takvimi, resmen yüreğimize elleriyle dokunuyorlar !
Merhaba Nalan =)
Aynen dediğin gibi yüreğime dokundular gerçekten ama Kıpır' ımı kaybettikten sonra böyle oldu, ondan önce hep sevgiyle bakıyordum, şimdi gözlerim dolu dolu bakıyorum...
Yorum Gönder