25 Ocak 2010 Pazartesi

Ah bir evde olsam...


Bir taraftan böyle hissediyorsun, ohh ne güzel yağsın diyorsun, hatta burnunu camdan hiç ayırmadan yağışını seyrediyorsun, çocuklar gibi eğleniyorsun,


Bunun için bile kikirdiyorsun. Karı elinde tutup, mucizeyi hissetmek istiyorsun, savaş başlatıp eğleniyorsun...
Bir taraftan da...





























İçin acıyor...Her an, her dışarı baktığında, her rüzgar sesinde, dua ediyorsun, yardımcıları ol diyorsun...
Bu sabah işe arabayla gidemeyip, Göztepe Parkı' na, geçtiğin her yere bulgur serpiştiriyorsun...
Hem sevinip, hem için için ağlıyorsun...Şükrediyorsun, bir sürü duyguyu bir arada yaşıyorsun.
Hayat bu işte diyorsun...Evde olmayı diliyorsun...

2 yorum:

Primarima dedi ki...

Canımsın:)
senin o halin gözumun önunde.O bulgurları atışın ve arabanın camına bakıp sırıtışın:)mucccck!
Yağmasın artık yeter...kısa kessin tadında bıraksın bence:)

Nihan dedi ki...

he hee, tanımış beni sevdiceğim, Ebru'm =)