Orda çok güzel bir çocukluk geçirdim ben. Belki 20' ye yakın yaşıt çocuklardık. Yaz tatili olup da, ailelerimiz bizi bir yerlere götürmek istediğinde hüngür hüngür ağlardık.
Gece yarısı olduğunda eve gitmemek için tepinip dururduk. Dışarıya kapalı ve güvenli bir site olduğundan anne-babalarımız rahatlardı. Balkondan kafalarını uzatıp bakmaları yeterliydi, iyi olup olmadığımızı anlamak için.
Bir büyük ve bir küçük jenerasyonumuz vardı. Büyük olanlar (abimin arkadaş grubu), basket potasına geldiyse eğer, biz küçükler gitmek zorundaydık. Havuz başında biz oturuyorsak ve onlar orda oturmak istiyorlarsa, biz kalkardık.
Bizden küçüklere aynı şeyi yapmak istedik, onlar kalkmadılar :-)
Çok güzel arkadaşlıklarım oldu benim orda, bir kan kardeşim var mesela ki kendisi ayrı ve uzun bir yazım konusu olmayı hak ediyor.( Caaaaaan, sesimi duyuyor musun?)
Şu anda tanışsak, muhtemelen arkadaş olmayı istemeyiz ama işte çocuktuk, oyun oynayarak birbirimizi sevmiştik ve artık birer kardeştik.
Ama şimdi...Üzülerek söylüyorum ki, koptuk...
İşte, bir alt jenerasyonumdan olan bir güzel kızı tanıtmak istedim şimdi size.
Zerrin...
Aslında aramızda 1 yaş varmış, galiba abisi Uğur ile aynı grupta olduğumuzdan mı onu küçük biliyordum ben. Bilemedim şimdi :-)
Zerrincim, bilgisayar mühendisi ama pasta süsleme konusunda da uzman olmuş bu güzel kız :-)
Ve sevgilimin yeni işini kutlamak için çiçek göndermek yerine Zerrin' e bir ricada bulundum ve bu kurabiyeler çıktı ortaya:
*Fotoğraf da görülen yuvarlaklar, otomobil lastiği oluyor efendim.
Sevgilimin işiyle alakalı da...
Zerrin' i tanımak ve sipariş vermek için; buraya tıklamanız yeterli...
Ben şimdi heyecanla sevgilimden telefon gelmesini bekliyorum!
6 yorum:
senin şu kibarlığına bayılıyorum minik kuşum yaa. eşi için ısmarlamış bak. ay eşin de pek şeker senin gözünün içine bakıyo valla, hep böyle kalın e mi? çok yakışıyosunuz birbirinize.
gerçi çocuğu kapattık arka odaya ama :)
:-)
amin tatlım, çok teşekkürler...
Yok o bilgisayarıyla mesut ve bahtiyar, sen hiç üzülme o yüzden :-)
gozumun onunde canlandi hepsi nihancigim. cok guclu hikaye anlatma halin var...paylastigin icin merci. ps: siz de kalkmasaydiniz keske ;)
Çok teşekkür ederim canım ablacım :-)
hakkaten yaaa, biz ezikmişiz galiba :)))
özledim seni tatlıııııı...
ben de çocuklugumu benzer bir ortamda geçirdim ve biz de maalesef koptuk.neyse baymiyim çift taraflı şimdi:))kurabiyeler çok şeker,sevgili çok şanslı:))
Çok teşekkür ederim Leyya, sizi burda görmek ne güzel, çok mutlu oldum :)
Yorum Gönder